પાદરે, એ વિશાળ અને ઘટાદાર વડલાની શીતળ છાયામાં એક જૂનું પુરાણું મકાન વર્ષોથી એકલું અટૂલું ઊભું હતું. આકાશમાંથી વરસી રહેલા જરમર વરસાદે જાણે એ મકાનની વર્ષો જૂની વેદના અને એકલતાને ધોવાનો વ્યર્થ પ્રયત્ન કર્યો હતો. દીવાલો પર જામેલી લીલ અને ઉખડી ગયેલા પોપડા એ વાતની સાક્ષી પૂરતા હતા કે અહીં લાંબા સમયથી કોઈના પગલાં પડ્યા નથી. મેં હિંમત કરીને એ જર્જરિત અને અડધા સડેલા લાકડાના બારણાને સહેજ ધક્કો માર્યો. વર્ષોથી બંધ પડેલા મિજાગરાઓએ 'ખરાડ...' કરતો ચીસ જેવો તીણો અવાજ કર્યો, જાણે કોઈની વર્ષો જૂની ઊંઘમાં અચાનક ખલેલ પડી હોય!અંદર પગ મૂકતા જ ભેજવાળી અને બંધિયાર હવાનો એક ઝાપટો મને