ಮಲೆನಾಡಿನ ಆ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ 'ಗುಡ್ಡೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ ಒಬ್ಬನೇ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ. ಹಸಿರು ಹಚ್ಚಡದ ನಡುವೆ ಆ ಹಳೆಯ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಒಂದು ಭೀಕರ ಮೌನ ಆವರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ನಂಬಿಕೆಯಿತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗಿದ ಮೇಲೆ ಕಾಡಿನ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರುವ ಯಾವುದೇ 'ಧ್ವನಿಗೆ ಮರುದನಿ ನೀಡಬಾರದು. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನೇ ಹಿಡಿದು ಕೂಗಿದರೂ, ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತರ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಕೇಳಿಸಿದರೂ ಮೌನವಾಗಿರಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಊರಿನವರು ಬಹಿರೂಪಿ ಕರೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.  ಪರಮೇಶನಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಹಳ್ಳಿಯ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನು, ತಂದೆಯ ನಿಧನದ ನಂತರ ಈ ಹಳೆಯ ಮನೆಯನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದ. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಆ ರಾತ್ರಿ, ಹೊರಗೆ ಜಡಿಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಳಿ ಬಡಿದು ಅಡಿಕೆ ಮರಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಘರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಸರಿಯಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಅವನ ಮನೆಯ ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು.ಪರಮೇಶಾ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಪ್ಪ. ನನಗೂ ಚಳಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪರಮೇಶನ