સોમનાથના દરિયાકિનારે ઊભેલો તિમિર હવે એ જૂનો તિમિર નહોતો જે સવારે ઓફિસ જવાની ઉતાવળમાં હતો. સમુદ્રની લહેરોમાં તેને હવે અવાજો સંભળાતા હતા—ભૂતકાળના ડૂબેલા અવાજો. મીરાનો મેસેજ તેના મગજમાં ભયની ઘંટડી વગાડી રહ્યો હતો. તેણે ગાડી સ્પીડમાં ગીરના જંગલો તરફ ભગાવી. તેને ખબર હતી કે રસ્તો લાંબો છે અને દુશ્મન અદ્રશ્ય.ભાગ ૬: ગીરનો ગૂઢ માર્ગ અને અંધકારનો પ્રહારગાડીના વિન્ડશીલ્ડ પર પડતા વરસાદના ટીપાં અને હેડલાઇટનો ઝાંખો પ્રકાશ... તિમિરનું મન અત્યારે પૂરપાટ ઝડપે દોડી રહ્યું હતું. મીરાનો ભયભીત ચહેરો તેની નજર સામે તરવરતો હતો. મીરા માત્ર તેની સહકર્મી નહોતી, પણ એ એકમાત્ર વ્યક્તિ હતી જેનામાં તિમિર પોતાનું ભવિષ્ય જોતો હતો. પણ શું