ભાગ ૩: બંધાયેલું ભાગ્ય અને અગ્નિદિક્ષાતિમિરના ઘરની લાઈટો ઝબકતી હતી અને વાતાવરણમાં એક અજીબ ભારેપણું હતું. આર્યન, જે બિલકુલ તિમિર જેવો જ દેખાતો હતો, તે શાંતિથી સોફા પર બેઠો હતો, પણ તેની નજર સતત બારીની બહાર પેલા કાળા પડછાયાઓ પર હતી. તિમિરના મનમાં પ્રશ્નોનો પહાડ હતો. તે હજુ પણ માનવા તૈયાર નહોતો કે તેની સામાન્ય જિંદગી અચાનક આવી રીતે પલટાઈ જશે.શા માટે અત્યાર સુધી આ બધું છુપાયેલું રહ્યું?તિમિરે ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું, "આર્યન, જો આ બધું મારા જન્મે જ નક્કી થઈ ગયું હતું, તો અત્યાર સુધી હું આ બધી વાતોથી અજાણ કેમ હતો? મારી ૨૭ વર્ષની જિંદગી આટલી સામાન્ય કેમ રહી?