ભાગ - ૩: ઝેરીલી સવાર અને શતરંજની ચાલઅમદાવાદના આકાશમાં સૂર્ય હજુ હમણાં જ ડોકિયું કરી રહ્યો હતો. એસ.જી. હાઈવેની આસપાસની ગ્લાસ-બિલ્ડિંગો પર સવારની કુમળી રોશની અથડાઈને પરાવર્તિત થતી હતી, પણ વિદેહિતાના બેડરૂમમાં હજુ પણ ગઈકાલની રાતનો એ ઝેરીલો અંધકાર છવાયેલો હતો. રાતભર તે એક પલકારા માટે પણ સૂઈ શકી નહોતી. તેની આંખોની નીચે આવેલા કાળા કુંડાળા તેની રાતભરની માનસિક ખેંચતાણની સાક્ષી પૂરતા હતા. બાજુમાં સુમિત ઘસઘસાટ ઊંઘી રહ્યો હતો—નિશ્ચિંત, જાણે ગઈકાલે રાત્રે તેણે પોતાની પત્નીના આત્માના લીરેલીરા ન ઉડાડ્યા હોય!વિદેહિતા પથારીમાંથી ઊભી થઈ. અરીસા સામે ઊભા રહીને તેણે પોતાની જાતને જોઈ. વિખરાયેલા વાળ, સુજી ગયેલી આંખો અને એ જ ખભા