ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕೆಂಪು ಮಣಿಯಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಗಾಯವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅದು ಕೇವಲ ಚರ್ಮದ ಮೇಲಿನ ಗಾಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಅವನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಒಳಗಿನಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಹೊಸ ಅಂಗದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಗಾಯದ ಸುತ್ತಲಿನ ನರಗಳು ಕಡು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಆ ಮಣಿಯೂ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ, ಆದರ್ಶ್‌ನ ರೂಮಿನೊಳಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲೂ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲೆ ಮಿನುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಹಳೆಯ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಸುಟ್ಟ ಬೂದಿಯ ವಾಸನೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ರೂಮಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಯಾವುದೇ ಸ್ವಿಚ್ ಒತ್ತದೆಯೇ ತಾನಾಗಿಯೇ ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯತೊಡಗಿತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಅಥವಾ ವಿಂಡೋ ಓಪನ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್ ಪೂರ್ಣ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆ