આરવ અને વૃદ્ધ ધીમે ધીમે દરવાજાની તરફ આગળ વધ્યા. દરવાજા પર કોતરાયેલા નિશાનીઓ અને આભૂષણો દેખાતા જાગ્યા, અને એ જોવા જોગા હતા. આરવ ચાવી પકડીને દરવાજામાં દાખલ થતા હળવો ડર અનુભવ્યો, પણ તેની ઉત્સુકતા વધુ વધુ વધી રહી હતી.  જેમ જ દરવાજો ધીમે ધીમે ખોલાયો, અંદરનું વાતાવરણ અંધારું, ઠંડુ અને ભવ્ય લાગતું હતું. પથ્થરની દિવાલો, છત પર જૂના પ્રાચીન કટિંગ્સ, જમીન પર ખડખડાટ કરતા પથ્થરો – બધું મળી એક રહસ્યમય અનુભવ આપી રહ્યું હતું.  વૃદ્ધ ધીમે બોલ્યા, “આ માર્ગ ઘણા વર્ષોથી બંધ રહ્યો છે. આ રીત જ ખજાનાની શરૂઆત છે.”  આરવ આસપાસ જોઈ રહ્યો હતો. ટનલ લાંબો અને સંકુચિત લાગતો હતો. બંનેને ખબર