પાટલીપુત્રની એ અંધારી રાત્રિ હવે એક ભયાનક વળાંક પર હતી. હવેલીની બહાર મશાલોના લાલ પ્રકાશમાં સેનાપતિ કાલકેતુનો ચહેરો કોઈ ક્રૂર શિકારી જેવો દેખાતો હતો. ચંદ્રપ્રકાશ, જે અત્યારે 'ભદ્ર' ના વેશમાં હતો, તેના મગજમાં વિચારોનું વંટોળ ચાલી રહ્યું હતું. તેની સામે માત્ર કાલકેતુ જ નહોતો, પણ મગધનું આખું સૈન્યબળ હતું."ભદ્ર!" કાલકેતુએ પોતાના ઘોડા પરથી નીચે ઉતરીને પગરખાંનો ભારે અવાજ કરતા ચંદ્રપ્રકાશની નજીક ડગ માંડ્યા. "તારું સ્થાન મહેલના પશ્ચિમ દ્વાર પર હતું. તું મહારાજની અનુમતિ વગર અને તારા નાયકને જાણ કર્યા વગર આ નિર્જન હવેલી પાસે શું કરે છે? અને તારી તલવાર પર આ રુધિરના ડાઘા શેના છે?"ચંદ્રપ્રકાશના હૃદયના ધબકારા તેજ હતા,