ધોળકાના હાટમાં તરબૂચની મીઠી કથા   સુરેશ્વરના તપતા તીરો જાણે અગ્નિના બાણ વરસાવતા હતા. અમદાવાદથી થોડે દૂર ધોળકાના ગામના સાપ્તાહિક હાટમાં ધૂળના ગોટા ઊડતા હતા, ઘોડાગાડીઓના પૈડાં ચીસ પાડતા હતા અને હવામાં તાજા તરબૂચની મીઠી, માટીની સુગંધ ફેલાઈ રહી હતી. એક જૂના વડના છાયામાં, એક વૃદ્ધ વેપારી રતનલાલ દાદા બેઠા હતા. તેમનું મુખ વર્ષોના અનુભવની કરચલીઓથી ભરેલું હતું – જાણે કે સૌરાષ્ટ્રની સુકાઈ ગયેલી નદીની તટરેખા. પરંતુ તેમની આંખોમાં હતો એક અમર દીવો, જે જીવનના તમામ ભાવોને, માનવ સ્વભાવની તમામ છુપાયેલી કરામતોને સમજી ગયો હતો. તેમની સામે તરબૂચોના ઢગલા હતા – બહારથી ગાઢા હરિયાળા, અંદરથી લાલ-લાલ, મીઠાસથી છલકાતા, જાણે જીવનના