ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಮೌನರಾಗದ ಅನುಬಂಧಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಜನಜಂಗುಳಿ. ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು, ಅನ್ವಿತಾ, ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಲೋಟದಿಂದ ಆವಿ ಏರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳ ಪಕ್ಕ ಬಂದು ನಿಂತವನು ಆರ್ಯನ್. ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಓದಿದವರು, ಆದರೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಾತುಕತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ."ಅನ್ವಿತಾ?" ಆರ್ಯನ್ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕರೆದ.ಅನ್ವಿತಾ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ಮಿಂಚು. "ಆರ್ಯನ್! ನೀನು ಇಲ್ಲಿ?""ಹೌದು, ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ನೀನು ಇನ್ನೂ ಅದೇ ಹಳೆಯ ಕೊಡೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ನಕ್ಕ. ಆ ನಗು ಅನ್ವಿತಾಳ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ರಾಗವನ್ನೇ ಮೀಟಿತು.ಇಬ್ಬರೂ ಹತ್ತಿರದ ಕೆಫೆಗೆ ಹೋದರು. ಹೊರಗೆ ಮಳೆಯ ಆರ್ಭಟ, ಒಳಗೆ ಇಬ್ಬರ ಮೌನದ ಸಂಘರ್ಷ. ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ವಿತಾಳಿಗೆ ಆರ್ಯನ್ ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಧೈರ್ಯ ಅವಳಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆರ್ಯನ್ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ, ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ನೇಹದ ಮುಖವಾಡದ ಹಿಂದೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ."ಮದುವೆ ಆಯ್ತಾ?"