અંદર રહી ગયેલી તુંસહજને હંમેશાં લાગતું હતું કે તેની જિંદગી ગોઠવાયેલી છે. બધું યોગ્ય જગ્યાએ છે કામ, મિત્રો, જવાબદારીઓ, સમયપત્રક. બહારથી જોનારને તે સ્થિર અને સમજદાર માણસ લાગતો. પરંતુ અંદર એક ખાલી જગ્યા હતી, જેનું કારણ તેને સમજાતું નહોતું. કોઈ ખાસ દુઃખ નહોતું, છતાં કંઈક ઉણપ હતી. જાણે જીવનની ધૂન ચાલી રહી હોય, પણ એક સૂર ગાયબ હોય.સવારની ચા સાથે બારી પાસે ઉભો રહીને સહજ ઘણી વાર વિચારતો શું આ જ બધું છે? દિવસો પસાર થતા, કામ પૂર્ણ થતા, લોકો મળતા, હાસ્ય પણ થતું… છતાં રાત્રે એક અજાણું મૌન તેને ઘેરી લેતું.પછી એક દિવસ તે વરસાદ પછીની સાંજ આવી.પુસ્તકાલયના ખૂણે