ಅಧ್ಯಾಯ - 2: ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಕಿರಣನ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡವು. ಮೊದಲಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮಂದವಾಗಿ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅರ್ಜುನನ ಚಿಂತೆಗೊಂಡ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು."ಕಿರಣ್! ಎಚ್ಚರವಾಯಿತೇ?" ಅರ್ಜುನನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು.ಕಿರಣ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ತಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಿರಗಿರುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಮೊದಲಿನ ಆ ಭಯಾನಕ ನೋವು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು. "ಏನಾಯಿತು? ನನಗೆ... ನಾನೀಗ ಚೆನಾಗಿದ್ದೀನಿ" ಅವನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ.ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಮುಖವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದನು. "ನೀನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ್ದೆ. ನಾನು... ನಾನು ನಿನಗೆ ನೀರು ಕೊಟ್ಟೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಡಿ ಬೆರೆಸಿದ್ದೆ.""ಎಲೆಗಳನ್ನು?" ಕಿರಣ್ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದನು. "ಯಾವ ಎಲೆಗಳನ್ನು?""ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ." ಅರ್ಜುನನ ಧ್ವನಿ ಕ್ಷೇಣವಾಯಿತು. "ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತೋ ಅದು ನನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ... ಆದರೆ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು."ಕಿರಣ್ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. "ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿರಬೇಕು. ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀಯ, ಅರ್ಜುನ್." ಅವನು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. "ಈಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ.