દિલ્હીના એ ભયાનક વિસ્ફોટના ૨૪ કલાક વીતી ગયા હતા. આખો દેશ ટીવી સ્ક્રીન પર મનહર દેસાઈના પતનની ખબરો જોઈ રહ્યો હતો, પણ અભિમન્યુ માટે આ વિજય નહોતો, માત્ર એક નવા અને ભયાનક યુદ્ધની શરૂઆત હતી.હોસ્પિટલના એક અજ્ઞાત અને સુરક્ષિત વોર્ડમાં દેવદત્ત સાવંત ધીમે-ધીમે હોશમાં આવી રહ્યા હતા. તેમના શરીર પરના ઘા રુઝાઈ જશે, પણ મન પરના ઘા હજુ તાજા હતા. અભિમન્યુ તેમની બાજુમાં બેઠો હતો, તેની નજર હોસ્પિટલના દરવાજા પર હતી."કાકા, તમે હવે સુરક્ષિત છો," અભિમન્યુએ ધીમેથી કહ્યું.દેવદત્તે અભિમન્યુનો હાથ પકડ્યો, તેમની આંખોમાં અપાર વેદના હતી. "બેટા, શંકર ક્યાં છે? મારો ભાઈ ક્યાં છે?"અભિમન્યુ મૌન રહ્યો. તેની આંખના ખૂણે જન્મેલી