યાદોં ની સહેલગાહ - રંજન કુમાર દેસાઈ - (31)

  • 358
  • 104

                           પ્રકરણ -31                મારા પડોશમાં એક મહારાષ્ટ્રીયન દંપતિ રહેવા આવ્યું હતું. તેમને એક નાની દીકરી હતી.       કંઈક બન્યું, અને અમારા બંને પરિવારો ઝડપથી ગાઢ સંબંધમાં બંધાઈ ગયા.       છોકરીનું નામ શ્રેયા હતું, અને છોકરાનું નામ સુંદર હતું.       જેમ હું શ્રેયા સાથે એક થઈ ગયો હતો, તેમ સુંદર મારી દીકરી સ્મિતા સાથે એક થઈ ગયો હતો.        હું શ્રેયાને મારી દીકરી માનતો હતો. પરિણામે, મેં તેને પિતા અને દીકરી વચ્ચેનો કુદરતી સ્પર્શ આપ્યો હતો. જાણે તેનું અનુકરણ કરીને, તે સ્મિતાને સ્પર્શ કરવા લાગ્યો હતો.