५७. आजूबाजूचे तीन-चार लोक तिच्याकडे पाहू लागल्यावर मनप्रीत थोडी संकोचली. साजिद मागून तिला हाक मारत तिच्या दिशेने धावत येत होता, पण ती रागाने फणफणत त्याचे न ऐकता पार्कच्या गेटकडे चालली होती. मधुरीमाला वाटले की, जर साजिद तिच्यापर्यंत पोहोचला, तर तो तिला थांबवण्याचा प्रयत्न करेल आणि रस्त्यावर उगाचच तमाशा होईल. म्हणूनच ती तिच्या स्कूटरकडे वेगाने चालली होती. दुसरीकडे, जेव्हा साजिदने तिला अनेकदा हाक मारली आणि खिशातून स्कूटरची चावी काढून हवेत फिरवत तिला दाखवली, तेव्हा मनप्रीत दचकली. अरे देवा! चावी तर साजिदकडे आहे, आता ती कशी जाणार? हताश होऊन ती तिथेच उभी राहिली. आसपास कोणतीही टॅक्सी किंवा रिक्षा नव्हती, ज्यात बसून ती