જિંદગી ઘણીવાર આપણને એવા વળાંક પર લાવીને ઉભા કરી દે છે જ્યાં આપણી નાની અમસ્તી ફરિયાદ પણ બહુ મોટી ભૂલ જેવી લાગવા માંડે છે. આપણે હંમેશા એ જ જોતા હોઈએ છીએ કે આપણી પાસે શું નથી, પણ એ જોવાનું ભૂલી જઈએ છીએ કે આપણી પાસે જે છે એ કેટલાય લોકોનું સપનું હોઈ શકે છે. આવી જ એક વાતનો અહેસાસ મને આજે સવારે થયો જ્યારે હું મારા દીકરાને સ્કૂલે મૂકવા ગઈ હતી.મારો દીકરો અક્ષરાજ અત્યારે પાંચમા ધોરણમાં ભણે છે. થોડા દિવસ પહેલા જ અમે નવા શહેરમાં શિફ્ટ થયા છીએ. ઘરનો સામાન ગોઠવવામાં અને નવી જગ્યાએ સેટ થવામાં એટલો સમય નીકળી ગયો