(આ ભાગ વાંચતા પહેલા આગળના ભાગ વાંચશો તો આ ભાગ વાંચવાની વધુ મજા આવશે)થોડા દિવસો પછી એક શાંત સવાર હતી. મંદિરના પ્રાંગણમાં સામાન્ય ભીડ કરતાં થોડું ઓછું અવરજવર હતું. એ જ સમયે એક નાનકડું બાળક પોતાના માતા-પિતાની સાથે મંદિરમાં પ્રવેશ્યું. તેના ચહેરા પર બાળસહજ ઉત્સુકતા હતી—એવી નિર્દોષ કે જેમાં કોઈ ભય, કોઈ લોભ નહોતો. તે માતા-પિતાનો હાથ છોડી ધીમે ધીમે આગળ વધતો ગયો અને તેની નજર સીધી જ તે ઇન્દ્રધનુષી છોડ પર સ્થિર થઈ ગઈ.બાળક થોડી ક્ષણ ત્યાં ઊભો રહ્યો. તેની આંખોમાં આશ્ચર્ય હતું, પરંતુ સાથે સાથે અજાણી ઓળખાણ પણ. જાણે તે પહેલી વાર નહીં, પરંતુ બહુ જૂના મિત્રને જોઈ