ગિરિનગરના આકાશમાં લાલ મશાલનો ગોળો હવામાં લહેરાયો અને નીચે ખીણમાં છુપાયેલા મગધના સૈનિકોએ પોતાના અશ્વોને એડી મારી. પહાડી પથ્થરો પર ઘોડાઓના દાબલાનો અવાજ કોઈ તોફાનની જેમ ગુંજવા લાગ્યો. સુવર્ણાએ પાછળ જોયું, કાલકેતુની તલવાર અંધારામાં વીજળીની જેમ ઝબકી રહી હતી. તેણે કોઈ પણ વિલંબ વગર પહાડી કરાડ તરફ દોટ મૂકી. સુવર્ણાના શ્વાસ ફૂલી રહ્યા હતા, પણ તેની નજર સામેના એ સાંકડા વળાંક પર હતી જ્યાંથી સુરક્ષિત નીકળવું લગભગ અશક્ય હતું. તેણે મુખ્ય માર્ગ છોડીને એક એવી કેડી પકડી જ્યાં એકસાથે બે સૈનિકો ચાલી શકે તેમ નહોતા.રાજમહેલના ભીતરી ખંડમાં રાજા પર્વતકે હજુ સુવર્ણાએ આપેલો પત્ર પૂરો વાંચ્યો જ હતો, ત્યાં સેનાપતિ રુદ્રમણિ