પૂજારી ભાગ - ૨: રક્તપાત અને કાળરાત્રિલેખિકા Mansi Desai Desai Mansi Shastri ​મધરાતનો એ ભેંકાર સન્નાટો હવે હજારો ઘોડાઓના પ્રચંડ દાબડા નીચે કચડાઈ રહ્યો હતો. પંડિત રત્નેશ્વર પોતાની કુટિરમાંથી બહાર દોડ્યા ત્યારે વાતાવરણમાં માત્ર મૃત્યુની ગંધ હતી. પ્રભાસ પાટણની ક્ષિતિજ પર મશાલના અગ્નિકુંડ જેવા અજવાળા દેખાવા લાગ્યા હતા—એ અજવાળું કોઈ ઉત્સવનું નહોતું, પણ અખંડ વિનાશનું હતું. મહમૂદ ગઝની તેની 'તીડ-લશ્કર' જેવી રાક્ષસી સેના સાથે સોમનાથના પવિત્ર ઉંબરે કાળ બનીને આવી પહોંચ્યો હતો.​"જાગો! પાટણના વીરો જાગો! અધર્મ આંગણે આવી ઊભો છે!" રત્નેશ્વરનો અવાજ રાત્રિના ગહન અને ડરામણા અંધકારને ચીરી રહ્યો હતો. મંદિરના તોતિંગ નગારા પર જ્યારે ચોટ પડી, ત્યારે તેનો અવાજ કોઈ રુદન જેવો ભાસતો હતો.