ಅಧ್ಯಾಯ ೧: ಹೊಸ ಹಾದಿಯಲಿ ಹಳೆಯ ನೆರಳು  ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯನು ಗುಡ್ಡದ ಹಿಂದೆ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತಳೆ ಬಣ್ಣದ ಕಾಂತಿ ಹರಡಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲೂ ಹಳೆಯ ಮರಗಳು ನಿಂತು, ತಮ್ಮ ನೆರಳುಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಜ್ಯೋತಿಪುರದ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ ಕೆಮ್ಮಿದಂತೆ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿ ಧೂಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿತು. ರಾಜೇಶ್ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಿದ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳ ಹಿತವಾದ ವಾಸನೆಯಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಇಳಿದ ಸುಧಾಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ತನ್ನ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆಯ ಸೆರಗಿನಿಂದ ಮೂಗನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ""ಇದೇ ಜ್ಯೋತಿಪುರವಾ?" ಸುಧಾ ಕೇಳಿದಳು. ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಸಮಾಧಾನ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಈ ಸಣ್ಣ ಊರಿನ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅಪರಿಚಿತವಾಗಿತ್ತು. "ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾಕು ಸಾಕಾಯಿತು," ಎಂದು ಗೊಣಗಿದಳು.   "ನೋಡು ಸುಧಾ, ಆಕಾಶ ಎಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ! ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸಂಜೆ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?" ರಾಜೇಶ್ ಕೈ ಚಾಚಿ