४२. आता आर्यनलाही आगोषची भीती वाटू लागली होती. देव जाणे काय होते ते, की एक-एक करून त्या गोड आणि दयाळू मुलाची सर्वांना भीती वाटू लागली होती. आघोषच्या वडिलांना भीती वाटत होती की त्यांची काही रहस्ये त्याच्यासमोर उघड होतील. त्याच्या आईला भीती वाटत होती की वडील आणि मुलगा यांच्यात कोणत्यातरी गोष्टीवरून भांडण होईल. त्यांच्या घरच्या मोलकरणीला भीती वाटत होती की दिवसेंदिवस उद्दाम होत चाललेल्या या मुलासमोर ती घरात एकटी पडेल. अशा परिस्थितीत, एकतर तिची नोकरी जाईल किंवा तिचा सन्मान. दुसरीकडे, बिचाऱ्या मधुरिमाला भीती वाटत होती की तिच्या वडिलांना कळेल की त्यांच्या घरी कोणताही भाडेकरू येणार नाही. आगोषने स्वतःच ही खोली कधीकधी