જ્યારે પ્રેમ પથદર્શક બનેરાત ફરી એકવાર મારી બારી સુધી આવી હતી. શહેર ઊંઘતું હતું, પરંતુ મારી અંદર એક અજાણી બેચેની જાગતી હતી. ટેબલ પર પડેલી ડાયરી ખુલ્લી હતી, પાનાં પર અડધા લખાયેલા વાક્યો હતા, જાણે કોઈ મારી આત્માને ધીમે ધીમે કાગળ પર ઉતારી રહ્યો હોય.મીરાએ પાછળથી મને જોયો. તેના વાળ ખભા પર ફેલાયેલા હતા, અને આંખોમાં એવો સ્નેહ હતો જે શબ્દોમાં આવતો નથી. તે મારી પત્ની હતી, પરંતુ હજી પણ મારા માટે મારી પહેલો પ્રેમ.તે ધીમેથી બોલી,“તું દરરોજ લખે છે… પણ ક્યારેય મને કહ્યું નથી કે કોના માટે?”હું કલમ રોકી દીધી. આવા સવાલનો જવાબ શબ્દોમાં મૂકવો સહેલું નથી. છતાં મેં