તિર અને જવાબદારી सुखे कर्मफलैः तुष्टः स्वयमेव विजयी भवेत्। दुःखे दैवगतिं दृष्ट्वा ईश्वरं दोषयत्यसौ॥ માનવજીવનનું સૌથી મોટું વિસંગત તત્વ એ છે કે મનુષ્ય સુખ આવે ત્યારે પોતાને વિજેતા માને છે અને દુઃખ આવે ત્યારે કોઈ અદૃશ્ય શક્તિ પર દોષારોપણ કરી દે છે. ભાગ્ય, પરિસ્થિતિ, સમાજ અને અંતે ઈશ્વર—આ બધા તેના માટે જવાબદારીમાંથી બચવાના પડદા બની જાય છે. આ જ માનસિકતાને ઉજાગર કરતી એક પ્રસિદ્ધ અને વિચારપ્રેરક ઘટના પ્રાચીન શહેર વિજયપુરમાં બની હતી. શહેરમાં વાર્ષિક મહોત્સવ ચાલી રહ્યો હતો. રંગબેરંગી તંબુઓ, ઢોલ-નગારાંની ગૂંજ અને લોકોની ભીડ વચ્ચે એક વિશાળ પ્રદર્શન યોજાયું હતું. ત્યાં એક તીરંદાજીની રમતમાં ભાગ્ય અજમાવવાની તક હતી—જો