આધુનિકતાનો ભ્રમ અને સંબંધોનું સત્ય   સાંજનો સમય હતો. અમદાવાદના એક શાંત વિસ્તારમાં આવેલા જૂના મકાનમાં, વૃક્ષોની છાયાઓ લાંબી થઈ રહી હતી. ઘરના આંગણામાં બેસીને બાપુજી ચૂપચાપ બેઠા હતા. તેમના ચહેરા પર એક અજબ ઉદાસી છવાયેલી હતી. તેમનો પુત્ર વિક્રમ, મુંબઈથી લાંબા સમય પછી ઘરે આવ્યો હતો. વિક્રમે ઘરમાં પગ મૂક્યો ત્યારથી જ મોબાઈલમાં વ્યસ્ત રહ્યો હતો – ફોટા ક્લિક કરવા, સ્ટોરી અપલોડ કરવા અને લાઈક્સની રાહ જોવા.   વિક્રમે બાપુજીની ચુપકીદી જોઈને પૂછ્યું, "બાપુજી, શું થયું? તમે આટલા ચુપ કેમ છો?"   બાપુજીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો અને કહ્યું, "બેટા, આજની આ આધુનિકતાથી દુઃખી છું. તું તો આધુનિક દુનિયામાં જીવે