ಸಮುದ್ರ ಎಂದರೆ ವಿಕ್ರಮ್‌ಗೆ ಪ್ರಾಣ. ಮಂಗಳೂರಿನ ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಅವನಿಗೆ ಅಲೆಗಳ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನಿದ್ದೆಯೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಂದು ಅವನು ಏರಿದ್ದ ಜಲದೂತ ಎಂಬ ಮೀನುಗಾರಿಕೆ ಬೋಟ್, ಬರೀ ಮೀನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೊರಟಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿಕ್ರಮ್ ತನ್ನ ತಂಗಿಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಫೀಸ್ ಕಟ್ಟಲು ಹಣವಿಲ್ಲದೆ ಹತಾಶನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತ ಶಂಕರ್ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಗಡಿಯ ಸಮೀಪವಿರುವ ಒಂದು ನಿರ್ಜನ ದ್ವೀಪದಿಂದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡು, ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ನಿನ್ನ ಕೈಗಿಡುತ್ತೇನೆ.ಅದು ಅಕ್ರಮ ಕೆಲಸ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಬಡತನ ವಿಕ್ರಮ್‌ನ ಕಣ್ಣು ಮರೆಸಿತ್ತು. ಅಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ. ವಿಕ್ರಮ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಾಯಕ, ಹದಿನೆಂಟು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್, ಸಮುದ್ರದ ಆಳಕ್ಕೆ ಬೋಟ್ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ದ್ವೀಪ ತಲುಪಿ ಆ ಸಣ್ಣ ಸ್ಟೀಲ್ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ವಾಪಸ್ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಕಾಶ ಏಕಾಏಕಿ ಕಪ್ಪಾಯಿತು. ಕಡಲು ರೌದ್ರಾವತಾರ ತಾಳಿತು. ದೈತ್ಯ ಅಲೆಗಳು ಬೋಟ್‌ಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸತೊಡಗಿದವು. ರಾಡಾರ್ ಕೆಟ್ಟುಹೋಯಿತು, ದಿಕ್ಕೂಚಿ