મુખવટાનો ભાર (ધ માસ્ક ઓફ પરફેક્શન)​રવિવારની એ સવાર અમદાવાદના પોશ વિસ્તારમાં આવેલા એ ડુપ્લેક્સ બંગલામાં કોઈ અજાણ્યા મહેમાનની જેમ દાખલ થઈ હતી. બહાર ગુલમહોરના ઝાડ પર પક્ષીઓ કલરવ કરતા હતા, પણ બેડરૂમની અંદરની શાંતિ એટલી ભયાનક હતી કે ઘડિયાળના કાંટાનો અવાજ પણ હથોડાની જેમ વાગતો હતો. એસીની ઠંડક રૂમમાં પ્રસરેલી હતી, છતાં મીરાના કપાળ પર પરસેવાનું એક ટીપું રેલાયું.​મીરાએ પડખું ફેરવ્યું. તેની નજર સામે જ આર્યન સૂતો હતો. એ જ ચહેરો, એ જ આછો દાઢીનો દેખાવ જેના પર પંદર વર્ષ પહેલાં તે મરી ફીટતી હતી. પણ આજે? આજે એ ચહેરો માત્ર એક કરારનામું (Contract) લાગતો હતો. મીરાને યાદ આવ્યું કે