ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಠಡಿ. ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಒಳಗೆ ವಿಶ್ವಾಸ್ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಟೈಪ್‌ರೈಟರ್ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹಲವು ರಾತ್ರಿಗಳು ಕಳೆದಿದ್ದವು. ಅವನ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಇತ್ತು ಬದುಕು. ಆದರೆ ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಸಾಲನ್ನೂ ಬರೆಯಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವಾಸ್ ಒಬ್ಬ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಬರಹಗಾರನಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ಜೀವನ ಒಂದು ದುರಂತ ಕಾದಂಬರಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅವನ ತಂದೆಯ ಸಾವು, ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಯ ಅಗಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಕರಿಂದ ಬಂದ ತಿರಸ್ಕಾರದ ಪತ್ರಗಳು ಅವನನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸಿದ್ದವು. ಬದುಕೇ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ನೋವಿನ ಪುಟಗಳೇ ಜಾಸ್ತಿ ಇವೆಯಲ್ಲವೇ? ಎಂದು ಅವನು ಗೋಡೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ತನ್ನ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವುದು. ವಿಶ್ವಾಸ್ ತನ್ನ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ