ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ 'ನ್ಯೂರೋ-ಸೈನ್ಸ್ ಸಂಶೋಧನಾ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಡಾ. ವಿಶ್ವಾಸ್ ಒಬ್ಬ ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಹಿಪೊಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಅಥವಾ ನೆನಪುಗಳ ಉಗ್ರಾಣವನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ಲ್ಯಾಬ್ನ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವಾಕ್ಯವಿತ್ತು. ಮರೆವು ಎಂಬುದು ಪ್ರಕೃತಿ ನೀಡಿದ ರಕ್ಷಣಾ ಕವಚ. ವಿಶ್ವಾಸ್ ಅವರ ಈ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಬಲವಾದ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನ ನೂರಾರು ರೋಗಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಆ ನೋವನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು, ಯುದ್ಧದ ಭೀಬತ್ಸ ದೃಶ್ಯಗಳಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಸೈನಿಕರು, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರು. ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ವಿಶ್ವಾಸ್ ಒಬ್ಬ ದೇವರಂತೆ ಕಂಡಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಮೂಲಕ ಆ ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಅಳಿಸಿಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು.ಒಂದು ಮಳೆಗಾಲದ ಸಂಜೆ, ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್ ಎಂಬ ಯುವಕ ವಿಶ್ವಾಸ್ ಅವರ ಕ್ಲಿನಿಕ್ಗೆ ಬಂದ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಕಪ್ಪು ಕಲೆಗಳಿದ್ದವು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ಹತಾಶೆಯಿತ್ತು. ಡಾಕ್ಟರ್, ನನಗೆ ಹೈಪರ್ ಥೈಮೆಸಿಯಾ ಇದೆ.