પાદર ભાગ 2 ધૂળની ડમરી અને સોનાના સૂરજ ગરીબી અને આશાનું મિશ્રણલેખિકા Mansi Desai Desai Mansi Shastri ​રાતભરના વરસાદ પછીની સવાર કંઈક અજીબ શાંતિ લઈને આવી હતી. કાનજીની ઝૂંપડીમાં હજી પણ ભીનાશ હતી, પણ આંગણામાં ધૂળની ડમરીઓ ઉડવા માંડી હતી—જે સંકેત હતો કે પવન બદલાયો છે.​પાદરની પંચાત અને રુદન:સવાર પડતા જ ગામના લોકો પાદરે ભેગા થયા. કોઈના ખેતરમાં પાળ તૂટી ગઈ હતી, તો કોઈનું બિયારણ ધોવાઈ ગયું હતું. દેવાભાઈ પણ ચિંતાતુર મોઢે ઓટલે બેઠા હતા. કાનજી ત્યાં આવીને ખૂણામાં ઉભો રહ્યો. તેની આંખો લાલ હતી, કદાચ આખી રાત છત ટપકતી હતી એટલે ઊંઘી શક્યો નહોતો. મુખીએ પૂછ્યું, "કેમ કાનજી, તારા ખેતરમાં (જે તે ભાગે રાખ્યું