️ પ્રકરણ ૧૪: વ્યુહરચના અને વાસ્તવિકતાનો સંગમસાંજનો સુવર્ણ સમય હતો. સૂર્ય ધીમે-ધીમે ક્ષિતિજમાં ઓગળી રહ્યો હતો અને આખું આકાશ કેસરીયા રંગની ભવ્ય આભાથી ઝળહળી રહ્યું હતું. યશ અને વિસ્મય બગીચાના એ જ જૂના બાંકડા પર બેઠા હતા, જ્યાં વર્ષો પહેલાં હરગોવનદાસે યશને જીવનનો મર્મ સમજાવ્યો હતો. વિસ્મયની આર્મીની વર્દી અને તેના ખભા પર ચમકતા લેફ્ટનન્ટના 'સ્ટાર્સ' જોઈને યશના મનમાં હજુ પણ એક પ્રશ્ન સતત ઘોળાઈ રહ્યો હતો.યશે વિસ્મય તરફ ફરીને ગંભીરતાથી પૂછ્યું, "બેટા, આજે આપણે પિતા-પુત્ર નહીં પણ બે મિત્રોની જેમ વાત કરીએ. મને એ કહે કે તેં આટલી મોટી તૈયારી અમને કોઈને જાણ સુધ્ધાં થયા વગર કેવી રીતે કરી?