ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲದಿಂದಲೂ, ಯುಗ ಯುಗಗಳಿಂದಲೂ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯದ ನಡುವೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ನಿರಂತರ ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ಣುವು ವಿವಿಧ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ತಾಳಿ, ಅಧರ್ಮವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಿ, ಸತ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ, ಕಲಿಯುಗವು ತನ್ನ ಪರಮಾವಸ್ಥೆಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಈ ಸಮತೋಲನವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗ್ನಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅಜ್ಞಾನ, ಸ್ವಾರ್ಥ, ಮತ್ತು ದುರಾಸೆಗಳು ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರುಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು. ಈ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಸತ್ಯಯುಗಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗ ಕಲ್ಪಿಸಲು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹತ್ತನೇ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಅವತಾರವಾದ ಕಲ್ಕಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅವತರಿಸಿದ.ಕಲ್ಕಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವನಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದ್ದರೂ, ಅವನಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಆವರಿಸಿದ್ದವು. ಅವನೊಂದಿಗೆ ದೇವದತ್ತ ಎಂಬ ಬಿಳಿ ವರ್ಣದ, ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಂದ ಅತಿಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ನಂದಕ ಎಂಬ ಖಡ್ಗವಿತ್ತು. ಕಲ್ಕಿಯ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ, ಕಲಿಯುಗದ ಎಲ್ಲ ಅಧರ್ಮಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಅಂಧಕಾರನ ಪ್ರತಿರೂಪವು ಒಂದು ಕರಾಳ, ಭಯಂಕರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಈ ಅಂಧಕಾರವು