યાદોં ની સહેલગાહ - રંજન કુમાર દેસાઈ - (9)

  • 284
  • 90

                                          પ્રકરણ - 9       હું એકદમ બીમાર હતો. સંપૂર્ણપણે ભાંગી પડયો હતો. . તે જ ક્ષણે, અનન્યા મારી પાસે આવી હતી. મેં તેને ગળે લગાવીને વિનંતી કરી હતી     "હવે તું ખરેખર મારી બહેન છે... બસ એક વાર  ગરિમાને મારી પાસે લઈ આવ. "     પણ એ શક્ય ન હતું. આ પરિસ્થિતિમાં, અનુરાગ તેના ગામના બે મિત્રો સાથે કોલેજના ક્લાર્ક પાસેથી તેનું સરનામું મેળવી  તેના મિત્રો સાથે તેના ઘરે પહોંચી ગયો હતો.     તેઓએ ગરિમાને આખી પરિસ્થિતિ શબ્દશ : સમજાવી હતી.