ಸಮಯ ರಾತ್ರಿ 1:30. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಮಸಿ ಬಳಿದಂತೆ ಇತ್ತು. ಒಂದು ನಕ್ಷತ್ರವೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ 'ರೈಡರ್ 400' ಬೈಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವನು ವಿಕ್ರಂ. ಸುಮಾರು 300 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದನು. ತಡರಾತ್ರಿಯ ಪಯಣ ವಿಕ್ರಂಗೆ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇಂದಿನ ರಸ್ತೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ರಸ್ತೆ, ದೇವರಾಯನದುರ್ಗದ ದಟ್ಟಾರಣ್ಯದ ಮಧ್ಯೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ಮರಗಳು ನಿಂತು, ದಾರಿಗೆ ಕತ್ತಲೆಯ ಪರದೆಯನ್ನು ಎಳೆದಿದ್ದವು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಇವನೊಬ್ಬನ ಬೈಕ್‌ನ ಪ್ರಖರವಾದ ಹೆಡ್‌ಲೈಟ್ ಮತ್ತು ಎಂಜಿನ್‌ನ ಘರ್ಜನೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಶಬ್ದವಿರಲಿಲ್ಲ. ಗಾಳಿಯು ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸದ್ದು ಭೂತದ ಪಿಸುಮಾತಿನಂತಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಂ ಹೆಲ್ಮೆಟ್‌ನೊಳಗೆ, ಹಾಡೊಂದನ್ನು ಗುಣುಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಎದೆ ಧಗ್ ಎನ್ನಿಸಿತು. ಬೈಕ್ ಸ್ಪೀಡೋಮೀಟರ್ ಸೂಜಿ 100ಕಿ.ಮೀ/ಗಂ ದಾಟಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಹಿಂದಿನಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮಿನುಗಿ ಮಾಯವಾದ ಬೆಳಕು ಕಂಡಿತು.'ಬಹುಶಃ ಕಣ್ಣು ಮಂಪರಾಗಿರಬೇಕು'