કચ્છનું સફેદ રણ... જાણે પૃથ્વીએ વૈરાગ્ય ધારણ કરીને ઓઢેલી શ્વેત ચાદર. ક્ષિતિજ સુધી વિસ્તરેલા આ શૂન્યતાના સમંદરમાં, જ્યાં સૂર્ય પણ દઝાડતો નહીં પણ ડામ દેતો હોય તેમ તપતો હતો, ત્યાં કાળના પ્રહરી સમાન એક હવેલી અડીખમ ઊભી હતી—'રજવાડું'.     મુંબઈથી નીકળેલા યુવાન આર્કિટેક્ટ આરવની જીપ જ્યારે ભુજથી આગળ રણના કાચા રસ્તે ચડી, ત્યારે વાતાવરણમાં એક ભારેખમ મૌન પથરાઈ ગયું હતું. જીપીએસ કામ કરતું બંધ થઈ ગયું હતું. રસ્તો પૂછવા માટે આરવે જીપ એક નાના, જર્જરિત ઝૂંપડા પાસે ઉભી રાખી. ઝૂંપડાની બહાર લીમડાના સુકાઈ ગયેલા ઝાડ નીચે એક વૃદ્ધ સ્ત્રી બેઠી હતી.     તેનો દેખાવ વિચિત્ર હતો. ચામડી પર કરચલીઓનું જાળું